Wypadek komunikacyjny – jakie świadczenia nam przysługują?

wt., Maj 16, 2017 - 9:00

Zostałeś poszkodowany w wypadku komunikacyjnym? Możesz uzyskać zadośćuczynienie! Nawet jeśli wina za zdarzenie częściowo spoczywa także na tobie.

Odszkodowania komunikacyjne

Warto wiedzieć, że zadośćuczynienie po wypadku przysługuje nam nawet wtedy, kiedy przyczyniliśmy się do powstałej szkody – np. nie mieliśmy założonego kasku na motocyklu lub nie zapieliśmy pasów bezpieczeństwa.  Odszkodowanie przysługuje także wtedy, kiedy poszkodowany był podczas wypadku nietrzeźwy lub wszedł na jezdnię w niedozwolonym miejscu. Jeśli tylko nie ponosimy wyłącznej winy za wypadek – odszkodowanie się nam należy. Wyłączna wina jest najistotniejszym z kryteriów.

Komu przysługuje odszkodowanie powypadkowe?

Odszkodowanie powypadkowe przysługuje każdej osobie poszkodowanej w wypadku, jeśli nie ponosi za wypadek wyłącznej winy. Co ważne, rekompensata przysługuje także wtedy, gdy sprawca zbiegł z miejsca zdarzenia lub nie miał ważnej polisy OC. W takim wypadku należy wystąpić o rekompensatę do Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego.
Jeśli wskutek wypadku poszkodowany zmarł, świadczenie przysługuje jego rodzinie.

Jakie świadczenia nam przysługują?

Osoba poszkodowana może domagać zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, zwrotu kosztów, zwrotu utraconych zarobków oraz renty

Podstawą prawną zadośćuczynienia za doznaną krzywdę jest  art. 445 § 1 w związku z art. 444 § 1 Kodeksu cywilnego.  Przepis ten mówi, że w sytuacji uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia Sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę pieniędzy, tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę.
Zadośćuczynienie takie jest świadczeniem jednorazowym. Ma ono na celu złagodzenie cierpienia fizycznego i psychicznego poszkodowanego.  Świadczenie takie ustalane jest indywidualnie, z uwzględnieniem stopnia trwałego kalectwa i długości trwania  choroby oraz związanych z nią cierpień. Szacując wysokość rekompensaty,  bierze się pod uwagę także wiek poszkodowanego. Brane pod uwagę są nawet tak niewymierne przesłanki, jak ogólny spadek pozycji życiowej czy  pozbawienie perspektyw zawodowych. Jak widać, naliczanie takiego świadczenia jest bardzo zindywidualizowane. Warto o tym pamiętać, gdyż ubezpieczyciele często próbują ograniczać zakres zadośćuczynienia, odnosząc się tylko do uszczerbku na zdrowiu.

Podstawą prawną do wystąpienia o zwrot kosztów  jest art. 444 § 1 kodeksu cywilnego. Poszkodowany w wypadku komunikacyjnym może liczyć na zwrot kosztów związanych z wypadkiem. I to nie tylko kosztów bezpośrednio związanych z leczeniem takich jak leki i rehabilitacja. Do samych kosztów leczenia wliczają się tez koszty związane z dojazdem na zabiegi, koszty specjalistycznej diety, zakupu wózka inwalidzkiego czy sprzętu rehabilitacyjnego oraz opłacenie opieki pielęgniarskiej.  Do szeroko pojętych  kosztów zaliczają się też na przykład koszty związane ze zdobyciem nowego zawodu, jeśli w wyniku wypadku poszkodowany nie może pracować tak, jak dotychczas.

Zwrot utraconych zarobków  przysługuje wtedy, kiedy wskutek wypadku przez pewien czas nie możemy normalnie pracować.  Jego podstawą prawną jest art. 361 Kodeksu Cywilnego. 

Podstawą prawną do ubiegania się o rentę jest art. 444 § 2 k.c. Renty mogą mieć różny charakter. Może to być renta z tytułu zwiększonych potrzeb, gdy istnieje konieczność stałego leczenia, opieki, dożywiania itp.. Innym rodzajem renty jest  renta uzupełniająca. Przysługuje ona wówczas, gdy  poszkodowany utracił częściowo lub całkowicie zdolność do pracy zarobkowej albo jeżeli zwiększyły się jego potrzeby lub zmniejszyły perspektywy powodzenia na przyszłość. Renta alimentacyjna przysługuje osobom, którym poszkodowany zapewniał środki do życia. Jest ona wypłacana rodzinie po śmierci poszkodowanego.  Ponadto, jeżeli poszkodowany w wyniku wypadku zmarł, jego rodzina może walczyć o odszkodowanie, zwrot kosztów leczenia i pogrzebu, oraz zadośćuczynienie za doznaną krzywdę.